Menu

دانلود مقاله تحقیق پایان نامه

دانلود تحقیق پایان نامه مقاله رشته و گرایش : ادبیات برق عمران تاریخ شیمی فیزیک حسابداری روانشناسی مدیریت حقوق و..

– شرايط عدم اطمينان در تصميم گيري.پایان نامه تأثیر سطح عدم اطمینان بر رابطه بین ویژگیهای کیفی سود و عدم تقارن اطلاعاتی

– شرايط عدم اطمينان در تصميم گيري

امروزه تقریبا فعالیت همه سازمان‌ها و واحدهای تجاری در جهت تولید و ارائه‌ی کالا و خدمات، متأثر از عوامل محیط خارجی است که سازمان در آن فعالیت می‌کند، کالاهای خود را در آن به فروش می‌رساند و عوامل مورد نیاز برای تولید و خدمات را از آن تأمین میکند. در نتیجه‌ی این ارتباط، عملیات و عملکرد سازمان‌ها تا حد زیادی متأثر از عوامل دیگر، همه‌ی سازمان‌ها و واحدهای تجاری برای کسب سود و تداوم فعالیت، به ناچار با محیط فعالیت خود در ارتباط هستند که در نتیجه‌ی این ارتباط، عملکرد و سودآوری آن‌ها تا حد زیادی متأثر از عوامل محیط خارجی بوده و تابعاً سازمان‌ها نیز  بر محیط فعالیت خود تأثیر می‌گذارند. اهمیت تأثیر محیط بر سازمان آن چنان است که استاگدیل عقیده دارد، هر سازمان به نوعی محصول محیط خود است؛ زیرا که درگیر مبادله با محیط خود بوده و نیز ادامه‌ی حیات سازمان به شدت ریشه در روابط نگهدارنده‌ی آن با محیطش دارد(رضوانی و سهام خدم، 1389).

از آنجاکه هیچ سازمانی نمی‌تواند تأثیر عوامل محیطی را بر عوامل تولید خود، کنترل و یا محدود کند، در نتیجه نتایج عملیات و سودآوری آنها نیز تا حد زیادی متأثر از عوامل محیط خارجی بوده و این تأثیرگذاری به طور کامل تحت کنترل مدیران نیست. در این صورت، ایجاد تغییرهای غیرمنتظره و پیش‌بینی نشده در عوامل محیط خارجی سازمان‌ها و هم چنین عدم اطمینان‌های ایجاد شده در محیط فعالیت سازمان، در بسیاری از موارد می‌تواند سوآوری و عملکرد مدیران را تحت تأثیر قرار دهد (همان منبع).

عدم اطمینان‌ها و شرایط غیرقابل پیش بینی که همواره از طریق محیط بر سازمان تحمیل می‌گردد، مدیران را در انتخاب استراتژی‌های مختلف در مواجهه با این عوامل دچار سردرگمی می‌کند. مدیران همواره سعی دارند با انعطاف‌پذیری، اثر این عوامل محیطی را تعدیل کنند. منظور از انعطاف پذیری، توانایی سازگاری شرکت در مقابل شرایط عدم اطمینان در محیط‌های با تغییرات سریع می‌باشد. اگر استراتژی‌های انتخابی توسط مدیر نتواند اثر عدم اطمینان‌های تحمیل شده بر سازمان را کاهش دهد، آن‌گاه گزارشگری مالی تحت تأثیر ناشی از این عدم اطمینان قرار خواهد گرفت. یکی از مهم‌ترین عناصر گزارشگری مالی که تحت تأثیر عدم اطمینان‌های محیطی قرار می‌گیرد، گزارشگری سود می‌باشد. اگر مدیر نتواند با انتخاب استراتژی‌های راهبردی، آثار عدم اطمینان‌های محیطی را در سود تعدیل نماید، سعی خواهد کرد با انتخاب روش‌های حسابدرای لازم و یا تأخیر و یا تعجیل در شناسایی درآمدها و هزینه‌ها آثار این عدم اطمینان‌ها را در گزارش سود خنثی نماید (همان منبع).

برای بررسی عدم اطمینان‌های محیطی ابتدا باید محیط فعالیت شرکت را شناخت. محیط عبارت است از تمامی عواملی که در خارج از شرکت وجود دارند و بر تمام یا بخشی از آن اثر می‌گذارند. این تعریف بیان‌کننده‌ی فضایی می‌باشد که شرکت در آن به انجام فعالیت اقتصادی می‌پردازد. پیش‌بینی این فضای اقتصادی و واکنش نشان دادن به وقایعی که ممکن است فعالیت شرکت را تحت تأثیر قرار دهد، همواره یکی از دغدغه‌های مدیران شرکت‌ها می‌باشد. در سه حالت می‌توان محیط را غیرتکراری و نامطمئن نامید(رضایی نژاد و بابادی، 1391):

  1. هنگامی که افراد از دسترسی به اطلاعات مورد نیاز برای تصمیم گیری شکایت دارند،
  2. در مورد صحت بخش اطلاعات، تردید وجود دارد.
  3. تصمیم گیرنده در مورد ترتیب طبقه بندی اطلاعات مرد نیاز نامطمئن است. عدم اطمینان‌های محیطی، شرایط و اقدامات برآمده از همین محیط می‌باشد.

برای عدم اطمینان‌های محیطی تعاریف مختلفی ارائه شده که تعدادی از این تعاریف عبارتند از:

  • عدم اطمینان محیطی به عنوان منشاء حوادث و روندهای متغیری که فرصت‌ها و تهدیدهایی را برای سازمان خلق میکند، تعریف می‌شود( محقر و همکاران، 1389).
  • پفر و سالانسیک[1](1978)، عدم اطمینان‌های محیطی را به عنوان درجه‌ی ناتوانی در پیش بینی وضعیت آتی و رویدادهای آتی تعریف میکنند.
  • عدم اطمینان‌های محیطی یک عامل تصادفی است که انتخاب شیوه‌ی عملکرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد(گواین درجن[2]،1984).
  • عدم اطمینان به احساس افزایش یافتن تردید اشاره دارد از طریق تغییر پذیری ذاتی ایجاد می‌گردد. در دنیای مدیریت شرکتی، عدم اطمینانهای محیطی به تردیدهای حرفه ای مدیران بر میگردد که این تردید‌ها زمانی ایجاد می‌شود که مدیر با شرایط رقابتی در آینده روبه رو می‌گردد که پیش بینی آن در زمان کنونی مشکل می‌باشد(مک مولن و شپرد[3]، 2006).

با توجه به تعاریف ارائه شده، به طور کلی شریط عدم اطمینان‌ را می‌توان شرایط تحمیل شده توسط محیط بر شرکت تعریف نمود که 1) غیرقابل پیش بینی بوده، 2) فرصت‌ها و تهدیدهایی را برای شرکت ایجاد نموده و 3) متغیر می باشند. البته باید به این نکته توجه نمود که تغییر، عدم اطمینان را ایجاد نمی‌کند، اما معمولاً تغییر به سختی قابل پیش‌بینی است.

عدم اطمينان مي‌گويد كه در يك موقعيت معين يك فرد نمي تواند اطلاعات را بطور كمي و كيفي به گونه‌اي مناسب براي تشريح، پيش‌بيني و ارائه حكم بطور معين و به شكل مقداري (عددي) و يا براساس ديگر ويژگيهاي آن مرتب سازد. در ادامه به تشريح جنبه‌هاي گوناگون عدم اطمينان پرداخته شده است(خسروشاهی، 1392).

زمينه معمول براي تحليل ريسك و مديريت آن، مسئله تصميم گيري در شرايط عدم اطمينان مي‌باشد كه بطور سنتي با استفاده از نظريه مطلوبيت انتظاری[4] بررسي مي‌شود. هر چند اين نظريه بسيار محدود به موارد كاربردي است، اما مي‌تواند ديدگاه‌هاي مهمي در مورد اعتبار مفروضات ارائه نمايد. تصميم‌گيري براي پيش‌بيني نتايج يك واقعه بر مدل‌هايي تاكيد دارد. عدم اطمينان به معني امكان پيش بيني نتايج از طريق توزيع‌هاي احتمالي مي‌باشد. عدم اطمينان در بسياري از پديده‌هاي واقعي وجود دارد هنگاميكه مدل ساز عدم اطمينان را در مدل‌سازي چنين پديده‌اي لحاظ مي‌كند نتيجه آن به زمينه و محيط آن پديده بستگي پيدا مي‌كند. اگر مدل‌ساز تصميم به لحاظ کردن عدم اطمينان بگيرد، او مجبور است كه روشي را براي مدل كردن آن انتخاب كند (همان منبع).

برخي از محققان معتقدند كه يك تئوري، مثلاً نظريه احتمالات براي مدل‌سازي تمام انواع عدم اطمينان كفايت مي‌كند. تا دهه 1960 نظريه‌هاي احتمالات و آمار تنها روش‌هايي بودند كه براي مدل سازي عدم اطمينان بكار گرفته مي‌شدند و اين روش‌ها از سوي صاحب نظران بعنوان روشي براي مسائل علمي، سيستم‌ها، پديده‌ها يا حتي مسائل فلسفي نگريسته مي شده است. بعد از دهه 1960 نظريه‌هاي ديگري براي مدل كردن عدم اطمينان ارائه شدند. برخي از اين نظريه‌ها حتي ادعا مي كنند كه تنها ابزار مناسب براي مدل سازي عدم اطمينان مي باشند، در حاليكه تا كنون مفهوم عدم اطمينان به طور يكسان از سوي محققين تعريف نشده است.اين مفهوم براي زمينه‌هاي مشخص، تعريف خاص آن محيط را دارا مي‌باشد، براي مثال در منطق تصميم گيري “تصميم گيري در شرايط عدم اطمينان” بعنوان مجموعه كارهاي انتخاب براي حالتي كه پيش آمدهاي آن ناشناخته مي باشند تعريف مي گردد(همان منبع).

[1] Pfeffer &  Salancik

[2] Govindarajan

[3] McMullen & Shepherd

[4] Expected utility theory